Zonder twijfel de meest onmogelijke bandnaam van deze Eurosonic-editie, maar niet de meest onmogelijke muziek. De heerlijk zoetgevooisde en rauw raspende stem van frontvrouw Fatima Spar stuwt de met Slavische muziekinvloeden doordrenkte polka-/Balkanpop van haar vrijheidsfrieten vlotjes richting een podium van vage herkenbaarheid. Denk aan een Beefheartiaanse, Violent Femmes achtige-krankzinnigheid en je komt in de richting.