In 2003 vond er een verdeling plaats van etherfrequenties voor commerciële radio. Deze frequenties werden destijds per opbod verdeeld. Verschillende radiostations spendeerden miljoenen om een dergelijke frequentie te bemachtigen.  De rekening die na 5 jaar kan worden opgemaakt is dat de meeste radiozenders het financieel niet hebben gered en dat muzikale pluriformiteit in de ether ver te zoeken is. Alternatieve popmuziek bijvoorbeeld is in de ether niet of nauwelijks hoorbaar.  
In 2011 worden de frequenties opnieuw verdeeld. De vraag is echter hoe: worden er wederom gigantische bedragen verlangd door de overheid, of wordt het eerder een verdeling waar inhoud een rol gaat spelen? Moet er worden aangestuurd op de mogelijkheid alternatieve popmuziek in de ether te krijgen of dient de overheid zich terughoudend op te stellen en de schaarse frequenties voor het hoogste bedrag te 'verhuren'? Centraal in het panelgesprek dat Kink FM op EuroSonic Noorderslag wil voeren staat de vraag: In hoeverre heeft de etherverdeling invloed gehad op de Nederlandse popscene over de afgelopen 5 jaar en moeten en kunnen we lering trekken uit de voorbije periode?