Waar het clubcircuit de afgelopen jaren gezuiverd is van veel vrijwilligers als gevolg van een professionaliseringsgolf, lijkt bij de popjournalistiek een omgekeerde beweging ingezet. Niet de professional, maar de amateur grijpt de macht en profileert zich als kenner. 
Individuele bloggers die de vinger steviger aan de pols hadden dan menig professioneel platform zetten de trend. Gaat  na de cd ook de professionele popjournalist definitief verdwijnen? Bij popmuziek geldt immers de regel: het publiek heeft altijd gelijk. En dankzij de opkomst en acceptatie van sociale netwerken is het juist dat publiek dat zich als ontpopt als entiteit door vrijwillig meningen te delen. Wat heeft de betaalde popjournalist daar nog aan toe te voegen? Kort samengevat: de professionele popjournalistiek is ten dode opgeschreven. Of niet?